استفاده از عامل ولکانیزاسیون در فرآیند ولکانیزاسیون لاستیک

در طی فرآیند ولکانیزاسیون، به دلیل اثر پیوند متقابل، گروه‌های عاملی فعال یا پیوندهای دوگانه در ساختار ماکرومولکولی لاستیک به تدریج کاهش می‌یابد و در نتیجه پایداری شیمیایی افزایش می‌یابد. از طرف دیگر، به دلیل تشکیل ساختار شبکه ای، حرکت بخش های ماکرومولکولی لاستیکی ضعیف شده و انتشار مواد کم مولکولی به شدت مانع می شود. در نتیجه، پایداری عمل لاستیک بر روی مواد شیمیایی بهبود می یابد.

ولکانیزه کننده ماده ای است که زنجیره های ماکرومولکولی لاستیکی مجاور را به شکل پیوندهای شیمیایی تحت شرایط خاصی به هم متصل می کند.

مواد ولکانیزه به طور عمده به هفت دسته تقسیم می شوند: گوگرد، دهنده های گوگرد، پراکسیدهای آلی، اکسیدهای فلزی، کینون های آلی، عوامل پخت رزین و عوامل پخت آمین.

انواع مختلفی از افزودنی های لاستیکی وجود دارد و عملکرد آنها پیچیده تر است. در حال حاضر بیش از 3000 نوع افزودنی لاستیکی در سطح بین المللی استفاده می شود. با توجه به خواص آن می توان آن را به دسته های زیر طبقه بندی کرد: مواد ولکانیزه کننده، شتاب دهنده، عوامل فعال، پرکننده های تقویت کننده، نرم کننده ها، آنتی اکسیدان ها، عوامل رنگی و همچنین افزودنی های مخصوص لاتکس و سایر افزودنی های خاص. به شرح زیر است.

(1) عامل ولکانیزاسیون گوگرد عنصری

(2) اهدا کننده گوگرد

(3) عامل پخت پراکسید

(4) سیستم ولکانیزاسیون اکسید فلز

(5) مشتقات کینون

(6) عامل پخت رزین

(7) ترکیبات آمینی